Blog

13-09-2016

Przecież wiesz, że jesteśmy dumni… Pochwała i zachęta.

Przecież wiesz, że jesteśmy dumni… Pochwała i zachęta.

„Kochana Mamo, Kochany Tato!

Czy Wy jesteście dumni ze mnie, że jem łyżką zupę i już nie rozlewam ? Bo Pani w przedszkolu zawsze mnie chwali, a Wy w domu nie. Przecież wszędzie jem tak samo.

I co bym nie narysował to mówicie, że super. Nawet zielona kupa słonia jest super ???

Kiedyś słyszałem jak Tata mówił, że chwalić nie można, bo to rozpuszcza dzieci. Co to znaczy ?”

Franek

Wszyscy lubimy, kiedy najbliższe osoby zwracają na nas uwagę, kiedy nas chwalą. Uwielbiamy czuć się docenieni, zauważeni, kochani. Ale STOP. Czy zawsze tak jest ?

Czy zawsze tak odbieramy pochwałę, komplement ? A może się zastanawiamy: „Hmm, coś od nas chce. Dlatego jest taki miły.”

Trzeba przyznać, że czasem tak jest. Czujemy zażenowanie, zaskoczenie, bo chwalenie nie jest dla nas naturalnym doświadczeniem, do którego jesteśmy przyzwyczajeni. Mamy też czasem tendencję do bagatelizowania swoich osiągnięć, swojego wkładu w sukces.

Zdarzają się też pochwały nieadekwatne do tego co się zrobiło. Jeśli wiecznie słyszymy trzy najbardziej popularne słowa w tej tematyce: pięknie, ślicznie, super, odechciewa się. Osoba chwalona w taki sposób szybko orientuje się, że pochwała jest często nieszczera.

Pochwała jest jednym z czynników decydujących o prawidłowym rozwoju psychicznym i motywacyjnym dziecka. Zachęty pomagają w kształtowaniu samooceny dziecka, dodają wiary we własne możliwości, pomagają lepiej sobie radzić z problemami, dają poczucie bezpieczeństwa. Dlaczego tak rzadko chwalimy nasze dzieciaki ?

Nam, dorosłym wydaje się, że jeśli nie skomentujemy negatywnego zachowania - będziemy winni zaniedbania wychowawczego. Niestety nie czujemy się winni, kiedy nie zauważymy, nie podkreślimy zachowania właściwego - bo uznajemy je za oczywiste. A szkoda. Należy pamiętać, że kiedy już nauczymy się chwalić to sposób w jaki to robimy nie jest obojętny.

„No pięknie, super!” - OCENIASZ.

„Jesteś najładniejszym chłopcem w grupie.” - NADAJESZ ETYKIETĘ.

„Podoba mi się jak bawiłeś się z Antkiem, ale nie zabieraj mu więcej zabawek.” DZIECKO ZAPAMIĘTA TYLKO TO, CO POWIESZ PO SŁOWIE „ALE”

„Tak, tak, bardzo ładnie.” – mówi mama nie odrywając oczu od komputera. OKAZUJESZ BRAK ZAINTERESOWANIA.

Co zadziewa się w dziecku w czasie pochwały?

Jego UCZUCIA: duma,radość, entuzjazm.

Jego MYŚLI: Potrafię dobrze wykonać to zadanie; Inni są ze mnie zadowoleni; Jestem wartościową osobą;

Jego ZACHOWANIE: starać się; nie zawieść osoby, która mnie pochwaliła; rozwijać się.

Zatem jak mądrze i dobrze motywować ?

Ważne jest, żeby pochwalić dziecko od razu, a nie później, w ciągu dnia. Dzieci wydają się być szczęśliwsze, kiedy słyszą jasne polecenia i pochwały za ich wykonanie. Powinniśmy więc starać się "przyłapywać" dziecko na dobrym zachowaniu: dzieleniu się zabawkami, opiece nad rodzeństwem, przejawach odpowiedzialności itp. Są to sytuacje, które pozwalają chwalić dziecko i wyrażać się o nim dodatnio w obecności innych osób.

Chwaląc, pamiętaj o trzech elementach:

  1. Opisz, co widzisz, np. „Podzieliłeś się cukierkami z Antośkiem.”
  2. Opisz, co czujesz, np. „Jestem zadowolona.”.
  3. Podsumuj. Możesz też powiedzieć dziecku, np. „To się nazywa braterskie zachowanie. Możesz być z siebie dumny.”

Są też komunikaty niewerbalne: uśmiech, przytulenie. Nie zapominajcie o tym oraz o tym, że Twoje dziecko robi mnóstwo rzeczy wartych pochwały. Chwal uczciwie! Pamiętaj o wpływie chwalenia na dziecko!

Powodzenia Kochani!

Korzystanie z naszej strony, bez zmian ustawień w używanej przez Państwa przeglądarce internetowej oznacza zgodę na wykorzystywanie technologii cookies i zapisywanie ich w pamięci Państwa urządzenia. W każdej chwili mogą Państwo zmienić ustawienia dotyczące cookies na poziomie swojej aplikacji.

Rozumiem